top of page

Gelişme

Yazarın fotoğrafı: T.T.
T.T.
6 Eki
2 dakikada okunur

Güncelleme tarihi: 7 Eki





Hiçbir şey bilmeden, kimseden yardım istemeden, size sormadan, cevap bulamadan…


Tam olarak böyle ilerledi zaman, usul usul. Kısaydı bir o kadar uzun…

Kimdir?


Neleri sever?


Nedir?


Ne değildir?


Bilemezdim asla…


Teşbih de hata olmaz derler; öyle bir gülümsemeniz vardı ki yeter de artardı aslında.


Sorsanız bana anlatırdım size; tasviri beyan…


Kelimeler mi kifayetsiz kalırdı ben mi ifade edemezdim bilinmez ama …


Konuşabilseydim neler anlatabilirdim acaba?


Rastlaşırdık ara sıra çoğu da plansızdı hiç çaktırmazdım asla. Ufak bir kısmı da dolaşmanın sonucuydu ayak altında.


Öyle bir an var ki mesela; üç beş saniyelik bir aranın ardında size dair hayattaki tüm şansımı kullanmış olabilirim o anda.


İlk günler güzeldi hala dün gibi aklımda.


Görürdüm sizi günüm muazzam başlardı adeta.


Sonra birkaç kaçamak tesadüf kovalardım ilk yakaladığım fırsatta. Bazen de teyet geçerdik şansızlık bu ya…


Yine de denemeye devam ederdim ara sıra…


Dedim ya ilk günler güzeldi.


Sıklıkla rastlaşırdık sizinle. Bazısı gerçekten tesadüfi olurdu, bakıldığında öyle görülmese de. Denk gelişlerin bir adım ötesine gidebilme gayesi zamanla bir dürtüye dönüştü. Omuzlarımda, size vereceğim rahatsızlık fikrinin yükünü taşıdım her zaman. İki kelimeyi bir araya getiremedim bazen. Laf arasında öğrendim nerede yaşadığınızı. Aklıma gelen soruların hiçbirini soramadan işten güçten mevzuların lüzumsuzluğunu yansıttım her defasında. Sormam gereken her şey öylece kalakaldı zihnimin derinliklerinde.

Hiçbir şey bilmesem de size dair, gülüşünüzde saklıydı tüm sorularımın cevapları…

Bazen yetinmeyi bilmeli insan tıpkı benim yaptığım gibi. Fakat zamanla bu durum endişe yarattı zihnimin en ücra köşelerinde. Arafta kaldı duygu ve düşüncelerim. Ansızın belli belirsiz ne konuşabiliyor ne de susabiliyordum. Gitmek ya da kalmak bir seçenekti öyle de oldu.


Ortadan kaybolunca, hisler ve düşünceler de kaybolacak mıydı birer birer? Yoksa uhde mi kalacaktı içimizde; dilimizde saklı cümleler, aklımızda mühürlü düşünceler…

Peki kalsak ne değişecekti hayatımızda? Bir çift buğulu gözün baktığı, dünyayı aydınlatan bir gülümsenin varlığı, öyle uzaktan uzaktan elbette yeter de artardı.

 

Ya sonrası?

 


Son Yazılar

Hepsini Gör

Yorumlar

5 üzerinden 0 yıldız
Henüz hiç puanlama yok

Puanlama ekleyin
bottom of page