Yanlız Yalnızlık
6 Eki
1 dakikada okunur

Eski bir şarkının nakaratında saklıydı yalnızlık.
Her yanı yara bere,
Yorgun, sessiz, kimsesiz.
Nereden geldiği belli oluyordu az çok,
Ama nereye gideceği değil.
Geçmişten bir dostun sıcaklığının ötesinde,
Buz tutmuş bir ürperti var heybesinde.
Etrafı soğuk ve donuk, zamanın gölgesinde.
Devrik varlığı, bir şeyler anlatmaya çalışır gibi.
Acınmaya yüz tutmuş o mağrur ve kibirli hâli...
Susuyor sadece.
Susuyor kendince.
Sıkışıp kalmış, gidemiyor bir adım öteye.
Neredeyse kıyısından köşesinden tutunacak,
Yaşanmışlıkların hayaliyle.
Ama yapmıyor.
Yapamıyor belki de.
Uçsuz bucaksız çaresizliği kaplamışken ortalığı,
Yola koyulmak zorunda kalıyor ansızın elvedası.
Kanadı kırık umutlarla, yarım kalan yalnızlık sevdası,
Bir başka zamana, bir başka vücuda...



Yorumlar