Uzak

Sevgili .....,
Sana söyleyeceklerim bir gün biter mi bilmiyorum. Bu, belki de biraz sana bağlı. Şimdilik her şey yolunda.Kalemi, kâğıdı elime her aldığımda duraksamadan yazmak istiyorum. Paylaşmak istiyorum olanı biteni, düşündüklerimi, hissettiklerimi. Ama üstü kapalı biraz… Öyle alelade olmamalı ve hissedilmemeli ulu orta. Yine de anlayabilir misin beni? Peki, anlayabilmenin bir adım ötesi…
Muhtelif hislerimin yalnızlığında yol arkadaşı arıyor gözlerim. Sağa sola bakındığımda, bir sen olsan diye hazır olda bekliyor düşlerim. Etraf puslu ve karanlık; kimsecikler yok ortalıklarda. Çetin bir yol var karşımda; öyle uçsuz bucaksız, öyle engebeli ki… Tereddüt etmeden, belki bir gün gelirsin diye devam ediyorum yoluma. Belki de hiç kesişemeyecek kadar uzaksın bana. Denemeye değer olduğunu söyleyecek kadar mücadele edecek güç var damarlarımda.
Olur ya, rastlaşırsak günün birinde… Gülümse bana.
Aklımı başımdan al bir kez daha.
Bir ağaç gölgesi bulalım; biraz dinleneyim. Uzak yoldan geldim, dizlerimin takati kalmadı. Biliyordum, kolay olmayacaktı. Ama söyleyeceklerim var sana, yazmadıklarım dışında. Yaşatmak istediklerimi hiç hesaba katma.
Zaman zaman aklına düşüyordur: Nasıl olur da bu kadar yoğun hissedebilir, ulaşamayacağını bile bile? İmkânsıza eş değer beyhude çabası… Bu fikir senin fikrin. Fikrine saygı duymalı, elbette. Peki ya yanılıyorsan ve ben haklıysam? Denemeye değerse, birlikte olabilmenin ruhumuzda yaratacağı gökyüzü mavilikleri…
Sana göre mevcutta tek bir ihtimalin var oluş sancısına yenilmektense, bırak son anına kadar inancını yitirmeden çabalasın makus kaderim.
Kaybedeceksek de birlikte kaybedelim.
Ben, ruhum ve tüm benliğim.
Sağlıcakla.



Yorumlar